Aquí estamos, na Radio Galega. A foto está feita por Rober, que se vos fixades ben veredes o seu reflexo no cristal (ía cunha chaqueta laranxa), jeje. E ao fondo están comezando pola esquerda: Marisa, madrileña residente en Tübingen, alumna de galego; Mariajo, a xornalista máis escoitada nas noites da galega; Aitor, o mellor profe e o máis guapo do mundo mundial; Andreas, alemán, alumno de galego, e fala o que lle botes (alemán, francés e español perfectamente), incluso linguas q algúns nin saberedes q existen (occitano, retrorromanche...), o típico vamos. A de diante un pouco chunga son eu, o que está de costas é o técnico, q non lembro como se chamaba e ao espírito do espello é o marabilloso Rober (un partidaso: intelixente, divertido, carreira rematada e actualmente opositor, pero dos q estudan, non dos q van e deixan os libros na bilbio e xa saen a tomar o 1º café, q parece q se entrenan de verdade para ser funcionarios, jeje.) Máis cousas: onte á noite festa na Agra do Orzán. Orquestra: París de Noia. Atracción nas q montamos: Saltamontes e Noria (a máis grande España, polo visto). Pasámolo xenial. Aínda q a festa foi breve pq as amiguiñas traballan e eu teño moito q estudar.
Para rematar, déixovos cunha video-reflexión: http://www.youtube.com/watch?v=-AlZnPZyHls&mode=related&search que me mandou o meu amigo Víctor nun mail. Que opinades??? Cantas veces non fixemos o mesmo?? Que noxo! En que nos estamos a convertir??!
Bicos e apertas para todas e todos!
No hay comentarios.:
Publicar un comentario