Gemmis Geburtstag

Puxen o título en alemán porque hoxe lle dedico o blog a esta muller de mundo, esta muller internacional (polo menos de corazón e mente, que é o que importa): GEMMA. Ten moitos ouros alcumes pero hoxe non me quero enrollar. Esta preciosidade que tedes na foto cumpre hoxe 24 anos. E está feliz, ceando nalgún restaurante de Madrid, con novos e vellos amigos. Celebrando o seu aniversario na emigración, jeje.
Gemmis: só quero desexarche feliz cumpreanos e ogallá fagas todas esas cousas que sempre quixeches facer e que disfrutes todo o que poidas (e te deixen) e que o pases ben.
En fin, non che queda nada para os 30, e xa se sabe, en breve: voda, fillos... así que vai planeando. Xa sabes que vestido vas levar ese día tan especial?? jejeje! Quérote moito e estou moi orgullosa de ter unha amiga coma ti, aínda que agora sexas madrileña... jeje.

Cambio de tema:
Non quero estragar este momento tan emotivo pero... levo tempo querendo facer unha protesta: en que mundo putrefacto vivimos??? Por que teño que escoitar na miña clase que lle chamen "conguito" ou "chimpancé" a Hamilton e ao seu pai? Por que teño que apoiar a Alonso? Por que teño que preocuparme de que o fulano que máis cobra en toda España sexa ben tratado ou mal tratado no seu traballo?? Que lle dean! A el e a todos os que cobran máis cartos dos que nunca poderán gastar. Dame igual esa xente. Como se se espetan Alonso, Hamilton e todos os da fórmula 1 contra un muro!!
Quero preocuparme e indignarme pola xente que non sae na tele. A xente que ten problemas reais. E quero que lle dean os papeis aos inmigrantes pobres tan rápido coma lla dan aos ricos (futbolistas). E quero que alguén lle diga a todos eses que chaman "conguito" a Hamilton que Ronaldinho e Etoo son da mesma cor e que despois non se sorprendan cando vexan que un IMBÉCIL coma eles lle dá unha patada na cabeza a unha ecuatoriana no tren, porque eles tamén son violentos cos seus comentarios e hai un paso moi pequeno da violencia verbal á física.
Cada día teño menos ganas de ser mestra, só con pensar que todos estes idiotas poden reproducirse e que terei que coeducar aos seus fillos.
Resulta que os máis racistas no van coa cabeza rapada e pantalóns pitillo senón co pelo engominado e aspecto impecable. Que noxo de sociedade!

En fin, sinto ter estropeado a felicitación de aniversario. Pero estou cabreada co mundo e isto é a miña vía de escape. O paso previo antes de poñerme a berrar na rúa, jeje.

Un bico para todos e todas!!
E a ver se somos felices e DEIXAMOS SER FELICES AOS DEMÁIS!

Mariana